-------------------------------------------------------------------------------------------------+ IHS +-------------------------------------------------------------------------------------------------

Ανοιχτοί Ορίζοντες, τ. 1088, Ιούλιος/Αύγουστος 2014

Editorial

Καθώς οι περισσότεροι από εμάς προγραμματίζουμε τις διακοπές για μας και τις οικογένειές μας και αυτό το καλοκαίρι, ας μην ξεχάσουμε την προσευχή. Καλοκαίρι σίγουρα δε σημαίνει ότι και η πίστη μας πάει διακοπές. Παρόλο που το πρόγραμμά μας χαλαρώνει και θέλουμε να αποδράσουμε από τους συνήθεις ρυθμούς μας, ας προσέξουμε να μη χάσουμε την επαφή με τις πνευματικές ανάγκες μας. Εξάλλου, ο συνεχής «θόρυβος» και οι ενασχολήσεις μας όλο τον υπόλοιπο χρόνο, δε μας αφήνουν αρκετό καιρό για την πολύτιμη σιωπή, που είναι τόσο απαραίτητη για να ακούσουμε Εκείνον. Επομένως, πρέπει να προσπαθούμε να βρίσκουμε λίγες στιγμές ησυχίας και να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να ακούμε τη φωνή Του μέσα στην καρδιά μας. Ποια καταλληλότερη στιγμή, λοιπόν, από το καλοκαίρι;
   Ένας τρόπος για να παραμείνουμε σταθεροί στην προσευχή κατά την περίοδο των διακοπών μας είναι να ξεκινάμε κάθε μέρα με μια προσευχή. Δεν είναι τόσο απλό όσο ακούγεται, αφού ο χρόνος της προσευχής μπορεί να χαθεί τελείως μέσα στις ποικίλες πρωινές δραστηριότητές μας. Αντιθέτως, αν ξεκινήσουμε με την προσευχή, όλα τα υπόλοιπα μέσα στην ημέρα μπορούν να γίνουν πολύ απλούστερα και μάλιστα ό,τι κάνουμε μπορεί να γίνει μια προσευχή.
   Στο κατά Ματθαίον ευαγγέλιο (11:28-30), ο Ιησούς μιλάει για μια σχέση με Εκείνον, στην οποία μας προσκαλεί, που υπόσχεται ανάπαυση για όποιον κοπιάζει. Μέσα από τα λόγια του καταλαβαίνουμε καλά ότι μιλάει για μια ειρήνη, την οποία θέλει να μας προσφέρει. Αλλά πολλοί από εμάς δεν έχουμε εκείνη την εσωτερική γαλήνη που χρειάζεται για να Τον γνωρίσουμε πραγματικά. Υπάρχουν δύο πολύ συχνά λάθη που κάνουμε: Tο ένα είναι ότι περνάμε πολύ καιρό διαβάζοντας για το Θεό, αλλά όχι τόσο μαθαίνοντας ποιος είναι ο Θεός δια της προσευχής. Αλλά πώς γίνεται να μάθεις κάποιον καλά και να δυναμώσεις τη σχέση μαζί του, αν δεν περάσεις χρόνο μαζί του; Μπορείς να τον μάθεις μόνο αν μιλάς γι’ αυτόν στους άλλους ή αν τον μελετάς; Κάπως έτσι συμβαίνει και με το Θεό. Το άλλο είναι ότι μπορεί να εστιάζουμε όλες τις προσπάθειές μας στο «να κάνουμε» διάφορα πράγματα, σε σημείο που οι πράξεις μας να γίνονται αυτοσκοπός και να μην αφορούν πια τόσο αυτόν τον οποίο «υπηρετούμε». Μάλιστα, μπορεί ακόμα και να ξεχάσουμε γιατί επιλέξαμε να υπηρετήσουμε. Για να το πούμε απλά, η αγάπη για το Θεό, προκειμένου να είναι αυθεντική, απαιτεί να γνωρίσουμε το Θεό όπως είναι και όχι όπως τον φανταζόμαστε. Επομένως, είναι πολύ σημαντικό να αναπτυσσόμαστε πνευματικά τόσο μέσω της μελέτης, όσο και μέσω της προσευχής. Αν προσεγγίζουμε το Θεό σαν να ήταν κάποια ακαδημαϊκή άσκηση, τότε μπορεί να μάθουμε αρκετά πράγματα για Εκείνον, αλλά ποτέ δε θα γνωρίσουμε τον ίδιο. Γι’ αυτό το λόγο πρέπει να αφιερώνουμε και λίγο χρόνο στην προσευχή.
   Οι ψαλμοί, που παρουσιάζονται στο τεύχος αυτό, είναι ένα καλό σημείο για να ξεκινήσει κανείς. Εκφράζουν τα πιο αυθεντικά ανθρώπινα συναισθήματα προς το Θεό και σίγουρα μπορούμε να ταυτιστούμε με κάποιον από όλους σε κάποια δεδομένη στιγμή της ζωής μας, για να απευθύνουμε την ικεσία και την προσευχή μας στον Κύριο. Καλές διακοπές!

Ειρήνη Κουτελάκη